7 Ocak 2011 Cuma

Gölgeler...

Gölgeler düşlüyorum içimde,
Her birinin rengi olsun şöyle,
Hayal bu ya boyayacağım  düşlerimi alacalık eşiğinde.
Bir ışığın aksidir çoğu zaman gölge.
Onu güneş var ederken, güneşin var olmadığı yerlerde de yaşar sanırlar bir fiil niyetsizce…
Bir cismin uzantısından ibarettir diyenler ne çok anılırlar.
Bir cisim olmasa da vardır hep gölge…
Seçemezsin birini diğerinden,
Herkesin bildiği bir ifade midir şu meçhul gölge?
Karadır, karanlıktır düşlere tasvir olunan mekânlarda.
Ben boyasam da onu gökkuşağı misali masalsı bir anlatımla,sayfalara bile düşer manidarlığı hayatın
uzantısında bir mana oluştururcasına…
Soluksuzca bir çırpıda okunması gereken uzun cümlelere bile sığmaz aslında.
Karanlığın aksinde güneş aratır bazen insana…
Yazarken yazında, düşünürken düşüncende beliren,
Hep üstüne basmaya çalıştığımız, kovalayıp da bir türlü yakalayamadığımız,
Çocuksu demlerin bir alıntısı olmayı hep başarmıştır bu kara muamma…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Biliyorsun değil mi, ne diyeceğini ne kadar merak ettiğimi? =)