1 Mayıs 2012 Salı

Biliyor musun?


Yalnızım biliyor musun?
Hem de ölesiye bir yalnızlık
Tenime kefen değmiş gibi ürperti içindeyim
Kocaman boşluklardan flu bir derinliğe atlar gibiyim
Atlamak olmadı daha çok kendimi bırakmış bir hal içindeyim

Anlar mısın bilmiyorum
Bazen her şeyden arınırsın
Son gününmüşçesine bir hafiflik sarar bedenini
Her ne kadar hafiflesen de bırakmaz burukluk içini
Ne kadar ağlarsan o kadar arınamazsın
Her bir yanından sevimsiz kabuklar kalkar
Hiçbirini kapatamazsın.

İşte öyle bir yalnızlığın karnı aç çocuğuyum ben
Derdini anlatmakta zorlanan
Tek başına yalnızlığının altından kalkamayan
Tercihsiz yalnızlıklar içindeyim.
Bir yanı varken bir yanı yok olan.
Tarifsiz bir düşüş içindeyim.


Amak-ı Hayal

8 yorum:

  1. Şu dalga seslerinin olduğu yerde olasım geldi.
    Ne kadar ağlarsan o kadar arınamazsın. O zaman çaresizlik daha çok yakıyor içini.

    YanıtlaSil
  2. Şehirler arası aşk

    Ağlayıp ağlayıp midesine oturmuş taş gibi bir sertlikle yaşar çoğu insan.
    Bu yüzden ağlayan hafiflemez ağırlaşır bence..

    Zor değil hayatım istediğin dalga sesi olsun:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zor ama mümkün
      Mümkün ama zor olmasından iyi:)

      Sil
  3. Zor ama mümkün
    Mümkün ama zor
    Aynı şey gibi geldi ama bana :)

    YanıtlaSil
  4. zor, ama mümkün
    Mümkün, ama zor diyeyim o zaman ben sana ikisi aynı değil:)

    YanıtlaSil
  5. ::):):) boşver sen gel ödülünü al:D

    YanıtlaSil

Biliyorsun değil mi, ne diyeceğini ne kadar merak ettiğimi? =)