1 Haziran 2011 Çarşamba

"Arasat"

Uzun zamandır gelememiştim ey yar!
Yüzüne bakamamış, gözlerindeki özlemle sevinç arası parlaklıkta kaybolamamıştım...
Ne hali varsa görsün demiştim.
Bensiz yaşanacak ne kadar zorluk varsa, gör de sürün istemiştim.

Ne halin varsa görmüşsün sevgili,
Görmek yaramamış, ahım almış bütün dizlerindeki feri.
“Benim” diyebildiğim ne varsa kire çamura bulaşmış.
Örselemişler seni.

Vakitsiz düşmüş yağmur damlalarına teslim etmişsin kendini,
Suretinde yaftalar biriktirmişsin.
Gölgende hüzün,
Bedeninde kir,
Alnında leke…
Bildiğim bütün cümlelere uzak düşmüş,
Sana dair güzel ne varsa bir bir yok etmişsin…

Bırakma elimi demiştim hâlbuki!
Savrulursun, yenik düşersin, bensizlik sana iyi gelmez demiştim!
Yersiz eylemlerinin biçare suskunluğunda “git” demiştim.
Gönüllü değildim, ben sadece sinirliydim.

                      ( … )

“Arasat’ta kalan meçhulü figan
Kâh söylesen kâh eyleyen kâh dilinde yara olan…”


2 yorum:

  1. bu dokunaklı dizelerin için yüreğine sağlık...

    esenlikler dilerim...

    YanıtlaSil
  2. esmir;

    Teşekkür ederim...

    Sevgiler..

    YanıtlaSil

Biliyorsun değil mi, ne diyeceğini ne kadar merak ettiğimi? =)