Müjgân Müjgân Üstüne

Süzme çeşmin gelmesin müjgân müjgân üstüne

Urma zahm-ı sîneme peykân peykân üstüne

Rîze-i elmâs eker her açtığı zahma o şûh

Lûtfu var olsun eder ihsân ihsân üstüne

Dilde gam var şimdilik lûtfeyle gelme ey sürûr

Olamaz bir hânede mihmân mihmân üstüne

Yârdan mehcûr iken düşdük diyâr-ı gurbete

Dehr gösterdi yine hicrân hicrân üstüne

Hem mey içmez hem güzel sevmez demişler hakkına

Eylemişler Râsih’e bühtân bühtân üstüne...

Rasih.

Gözünü süzme, kirpiklerin üst üste gelmesin ki, bağrımın ok üstüne ok vurmuş olmayasın.

O cana yakın, çapkın güzel her açtığı yaraya elmas kırıntısı, tozu eker; ihsan üstüne ihsan ettiği için lûtfu var olsun!

Ey sevinç! Şimdilik gönülde gam var, sen lûtfet de gelme; misafir üstüne misafir olamaz.

Sevgiliden ayrı kalmışken bir de gurbet diyarına düştük; felek bize gene hicran üstüne hicran gösterdi.

Rasih için: "Hem şarap içmez, hem de güzel sevmez” demişler; hakkında iftira üstüne iftira etmişler.

Sevincim Benim

Ne vakit özleyip

Ne vakit susuyor cümleler

Herşeye sen karışmış.

Vaktin ötesine geçen her ne varsa

Orda bir yerlerde el değmemiş

Hiç kötülük karışmamış

Ve üstüne söz söylenmemiş

Avuç içine saklanmış

Kuytu köşe olmuş yanlarım

Sevincim...

Günü aydınlatan sevincim benim...

#birfotoğrafbiryazı

 

Gelirim Sana

Sana gelmeyen ne kadar yol varsa

Birleştirsek bir küçük eve çıksa

Huzur içinde, kuş cıvıltılarına açılsa pencereler

Yolları yeşil, odaları sakinliğe dursa.

Bir yastık dahi istemese başın

Ve bir örtü bile gerekmese güzel uykulara

Sessizliği dinlesek gün doğumunda

Kuşlar haber verse yeni günün gün ışığından

Bir ağacın yeni filiz vermiş dalı harelense evin duvarlarında

Turuncuya boyansa vakit

Yüzüne değse sabah

Ve içine işlese mutluluk

Açmadan gözlerini

Sevsen bir vakti ait olarak

Seninmişcesine...

Kapalı gözlerinden, avuç içlerinden

Ve sessizliğinden şiirler yazsam

Tadına baktığımız bir güneş gölgesi anlatsa seni bana

Saçlarından, kirpiklerinden dökülen zamanı toplasam.

Duracağıma söz verip bozsam tüm sessizlikleri 

Bir fısıltının içinden, sana dair söylenmiş kelimeleri seçsen bir bir

Her yol sana çıksa..

Uzunluğu fark etmez

Mutluluğun uykusunda görmek için seni bir parça.

Tüm cümleleri birbirine kavuşturup 

Gelirim sana... 

#khooneyema. 🎵🎵

#marjanfarsad

BİLİYORSUN...

Arnavut kaldırımlarda taşlara takılıyor ayaklarım 
Sana doğru geleyim derken yol bitiyor 
Ufuk çizgim… 
Seni görmeden sona eriyor… 

Bir söz senden daha çıkmadan 
Diline değmeden 
Elime, gözüme, yüreğime değiyor. 
Nasıl oluyor biliyor musun? 
Sonu biz olmaya kadar varıyor 
Sonrası yersiz bir cümle gibi boğaza diziliyor. 
Çırpınmaktan başka bir şey değil bu biliyorum. 
Anlatamadıkça sıkışan göğüs kafesim 
Ve son cümlemi söylermişçesine, 
Dertli bir telaşem var. 
Ama zaten bunu biliyorsun… 
Sen bana dair, 
Anlatamadığım her ne varsa, 
Her ne yaşıyorsam işte, 
Hepsini biliyorsun… 

Ruhu iç içe muhabbetler sarıyor bedenimi 
Isıtıyor, 
Eritiyor, 
Eziyet ediyor… 
Sözsüz cümlelerin var 
Beni benden alıyor…

~S'özde Yazar~

şarkılarla...

Bir Bakıştan Geriye Kalan

Sonbaharın sonunu getirirken

Kışa yüz tutarken giysiler

Veda vaktine yaklaştıkça

Ve üzüldükçe geri de kalan bakışa

Okuduğunu sanırken zihnini

Kendinle çelişirken

Günler sayılıysa eğer

Sözsüz elvedalar uçuşurken bir koridorda

Son kez elini uzatmışken

Bir bakış kalır hatıra niyetine

Al sakla bunu der gibi

Dakikanın yarıda biri

Zaman yokken onca zamanın içinde

Saklamak yine de bir tebessümü

Tek bir cümleyi kıymetlendirmek

Bir muhabbeti öylesine özlemek…

Evvel zaman içinden çıkıp gelmiş gibi

Neye benzediğini dillendiremediğin

Zamandan öte bir hal ile hem-hal oluvermek

Kışta bitti iyi mi?

Toplanan onca yazlık eşyaya rağmen

Şimdi tekrar baharın ümit veren halleri

Mazinin birkaç tatlı hatırası

Ve belki baharda  birkaç senli zaman

Aslında en başından tam olan hikaye(ler)

Bir güvercin avlusu tek kare tek bir his ile çekilmiş

Mütebessim bir yokuş

Demli bir çay

Yine kediler sarmış her yanı

Cebimde susturduğum muhabbet

Karşıdan selam veren çatılar…

Martılar yok bu balkonda

Bir koku var

Sadece tek bir koku var…

Tarihi içine katmazsan ve sardunyaları saymazsan

Orda öylece bekleşen maziden bir koku var…

***

~S’özde Yazar~

SALINCAK

Yeniden doğar mıyım?

Bahçesi büyük evlerin,

Ağaçları gökyüzüne karışan, birazda ıssız ve kimsesizlik kokan,

Bir küçük zemin kat pencereli,

İçinde minik fareleri olan,

Gökyüzüne uzanan ağaçlarının,

Dallarında eğreti salıncak olan,

Tek katlı bez parçasıyla bağlanmış,

İçinde umuda doğru yükselen,

Kalbi her yükselişte hızla çarpan,

Özgürlük dedikleri şeyi salıncakların hızında arayan,

Aradığını tamda bulamadan ipi kopan,

Küçük pencereli bir evin içine sıkışan

Pencereden geçip giden birkaç adım

Kaldırıma uzanan çocukluğum

Somya altındaki bakır kokusu…

~S'özde Yazar~

Sebepsiz...

Işıksız kapılarda kaldım
Çalamıyorumda gönlümce
Öyle biri var ki
Eski, sürgüsü bozuk bir kapının öte tarafı
Anahtar deliği büsbütün boşluk

Eğilip  baksam görür müyüm
Ona dair ne varsa işte
Belki bir yatak
Bir battaniye
Dünden kalma bir kaç şiir
Biraz özlem
Kirli bir gömlek
Biraz rutubet...

Kimseye görünmeden gitmek gerek
Yapamıyorum...
Hem kaçıp hem de kalmak öylece
Kıvranıyorum...

Sevmek deli cesareti
Bir o kadar da ötede
Elimi uzatsam yakalarmışcasına
Sebepler silsilesi
Ansızın gelenler
İz bırakıp gidenler...

Zamanın sahibi  var
Kadere hükmeden
Gönülü gönüle sevdirenin bir bildiği var

Yollar uzuyor
Uykusuz geceler...

~S'özde Yazar~

Diyemiyorum

Mevsimler hiç karışmazdı bu kadar.
Yollar uzamazdı varlığında...
Sonunda senin olmadığın her yer çocuksuz sokaklara çıkıyor.
Neşesi kaçmış asfaltlarda yürüyorum.
Yürüdükçe uzayan mesafeler var.
Keyfim kaçıyor...

Havada güneş var içimde kaygı.
Bir renksiz giysiye takılıyor gözüm.
Sözüm ve tüm kurduğum cümleler sadece kendime.
Yarısından çoğunu beğenmiyorum.
Kalanları da kimseye anlatmıyorum.
İçimde susanlar ise konuşanlardan daha beter...

Elimde avucumda ne kadar cümlem varsa serdim önüne demek istiyorum.
Diyemiyorum...
Biriktirdiğim  tüm cümleler eriyor varlığında.
Alıp da sana gelemiyorum...
Al bu senin diyemiyorum...

Çıkmaz...

Ne yazsam önce üstünü çizecek
Sonra kıyamayıp cümle içine katacaktım
Hem ifade edebilmek için can atacak
Hem de sen bilme diye saklamaya çalışacaktım

Hesabı yoktu tabiki hislerin
Ama kaygılıydı duygular
Bir o kadar da beklentisiz...

Bir demli çayın dibinde kalakalcaktım...

Adını  soracaktın  cevaplayamadığım
Sonra neden ben diyecektin...
Hesaplar karışacaktı.

Tarifini yapamadığım şeyler arasına katacaktım seni de.
Başka bir sebepsizlik  seni hatırlatana  dek
Orada kalacaktın...

Bana beni sevme diyorsun yok böyle birşey

~S'özde Yazar~

ADINI SEN KOY

Bir güzel duygu düşse gönlüme yazsam şuraya

O kadın, desem; saçları gece kadar karanlık, sözü nefesi kadar aydınlık

Ah o alnındaki açıklık, yüzündeki parlaklık

Gözündeki sevinç, dilindeki tatlılık...

Bir duygu düşse gönlüme yayılsa hücrelerime dalga dalga

Kuşatsa beni büsbütün, oynasa benimle

Zihnimden geçenleri anlatsa, dizlerimin bağından haberdar olsa...

Bir söz söylese duygularımdan daha üstün.

Baksa bana uzun uzun, anladım dese tek bir hareketiyle.

Sevse beni o tarifsiz duygular içinde

Adını sen koy dese de bulamasam tarif edecek tek bir cümle

Ah o duygu yok işte

Bakan yok gören yok duyan yok

Hele seven hiç yok

Siyah saçlı kadınım, bir duygu düşse gönlüme adını sen koyacağım

~S'özde Yazar~